 |
We will try something new this time: Greek text
If you can read Greek – Ελληνικά, please scroll down to read the Greek text.
I was even thinking at one point to abandon my efforts on the Internet and my dreams of Global Friendship and more. But I do have Friends, some from the past and some I met just because of this effort in the net.
One of my best Friends is Ramendra Kumar, who lives half way around the world from me, a writer from Rourkella, India. Ramen (this is how his Friends call him), writes children's stories and I decided to translate one of his stories into Greek. I am not a professional writer and I do not even know why I am here, but I AM HERE! So I started with a short story written primarily for children but one that has a universal message for all of us that we are here and every second counts.
Please send me your comments or corrections by using the: general form . Just type “Greek” in the subject line. You may also wish to send me your stories to publish. If it is in Greek get in touch with me first since the form may not accept Greek. If you cannot view the Greek, try first to change encoding in your browser to either Unicode or some Greek (ISO or Windows). You will find encoding under the view menu. Good luck to all.
Σκεφτόμουν για μια στιγμή να εγκαταλείψω τις προσπάθειες μου με τις ιστοσελίδες και τα όνειρά μου για παγκόσμια φιλία και βάλε. Αλλά έχω και εγώ φίλους, κάποιοι από το παρελθόν και κάποιοι που τους συνάντησα τελευταία από το Ιντερνέτ. Ενας από τους πολύ καλούς μου φίλους είναι ο Ραμέντρα Κούμαρ, συγγραφέας από την Ρουρκέλλα της Ινδίας. Ο Ράμεν (έτσι τον αποκαλούν οι Φίλοι του), γράφει βιβλία για παιδιά και αποφάσισα να μεταφράσω μια ιστορία του στα Ελληνικά. Δεν είμαι επαγγελματίας συγγραφέας και καλά καλά δεν ξέρω γιατί είμαι εδώ, αλλά ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ! Ετσι ξεκίνησα με μια μικρή ιστορία αρχικά γραμμένη για παιδιά, αλλά που έχει ένα παγκόσμιο μήνυμα για όλους μας, ότι είμαστε εδώ και ότι κάθε δευτερόλεπτο έχει σημασία.
Παρακαλώ στείλτε μου τις παρατηρήσεις σας, διορθώσεις χρησιμοποιώντας την φόρμα: general form Παρακαλώ γράψτε μόνο λατινικούς χαρακτήρες σε αυτή την φόρμα, δεν είμαι σίγουρος αν θα πάρει τα Ελληνικά. Θα σας στείλω τρόπο επαφής για να δεχτώ Ελληνικά. Καλή τύχη σε όλους. |
| |
|
Από το Βιβλίο: JUST A SECOND AND OTHER STORIES Click for reviews and source
Μια φορά και έναν καιρό, όχι και πολύ παλιά, ζούσε ένας γέρος. Ηταν πολύ γέρος και το όνομά του ήταν «ο Πατέρας Χρόνος». Είχε εφτά παιδιά. Τα ονόματά τους ήταν «Ετος», «Μήνας», «Βδομάδα», «Μέρα», «Ωρα», «Λεπτό» και «Δευτερόλεπτο». Ο Ετος ήταν ο μεγαλύτερος και ο πιο τεμπέλης. Ο Δευτερόλεπτο ήταν ο νεότερος και ο πιο έξυπνος. Ο Ετος πάντα καθόταν τεμπέλικα και δεν έκανε τίποτα. Ο Δευτερόλεπτο, σαν αληθινή μέλισσα, έτρεχε γύρο- γύρο πάντα κάνοντας κάποια δουλειά. Ο Δευτερόλεπτο, πήγαινε γύρο μαζεύοντας σιδερένια νομίσματα σε κάθε του βήμα. Οταν είχε μαζέψει 60, τα μετέτρεπε σε ένα ατσάλινο νόμισμα και το έδινε στον αδερφό του Λεπτό. Ο Λεπτό έκανε και αυτός την δουλειά του πηγαίνοντας γύρο – γύρο μαζεύοντας ατσάλινα νομίσματα. Οταν είχε μαζέψει 60, τα μετέτρεπε σε ένα ορειχάλκινο νόμισμα και τα έδινε στον αδερφό του Ωρα.
Ο Ωρα μάζευε το μερίδιο του των 24 ορειχάλκινων νομισμάτων, τα άλλαζε με ένα ασημένιο νόμισμα και το έδινε στον αδερφό του τον Ημέρα. Ο Ημέρα πήγαινε και αυτός γύρο – γύρο και μάζευε ασημένια νομίσματα και όταν είχε μαζέψει επτά τα αντάλλαζε με ένα χρυσό νόμισμα και το έδινε στον αδερφό του τον Βδομάδα. Ο Βδομάδα ήταν λίγο αδύναμος, μάζευε τέσσερα χρυσά νομίσματα, τα μετέτρεπε σε ένα διαμαντένιο νόμισμα και το έδινε στον αδερφό του Μήνα.
Παρ’ όλο που ο Δευτερόλεπτο ήταν ο ποιο έξυπνος και δούλευε ποιο σκληρά από όλους, ποτέ δεν είχε δεχτεί τη αναγνώριση και την εκτίμηση του κόσμου. Ολοι τον θεωρούσαν σαν κάτι δεδομένο. Κανείς δεν ασχολιόταν μαζί του. Ο Ετος, σαν μεγαλύτερος, δεχόταν πολύ περισσότερη εκτίμηση από αυτήν που του άξιζε. Καθώς τα χρόνια περνούσαν, ο κόσμος πανηγύριζε με διασκεδάσεις και συναντήσεις. Ο ερχομός του και το τέλος του ήταν πάντα το θέμα για χαρά και διασκεδάσεις. Τούρτες κοβόντουσαν, κεριά άναβαν και ο κόσμος χόρευε όλη την νύχτα τραγουδώντας, καλά γενέθλια, καλή επέτειο ή Ευτυχισμένο το καινούργιο Ετος. Ο κακομοίρης Δευτερόλεπτο περνούσε απαρατήρητος, χωρίς κανείς να τον αναφέρει ή ανακοινώσει. Αυτό τον έκανε πολύ λυπημένο και μελαγχολικό.
Τα ρολόγια σταμάτησαν, εργοστάσια, γραφεία, αεροπλάνα, τραίνα, λεωφορεία, όλα ήρθαν σε μια απότομη και ξαφνική ακινησία. Το χάος επικράτησε παντού. Ο κόσμος άρχισε να πανικοβάλετε.
Ο αρχηγός της αποστολής ήταν ένας έξυπνος νέος με το όνομα Ευκαιρία. Είπε, «Πατέρα Χρόνε, λυπούμαστε πάρα πολύ. Καταλαβαίνουμε το λάθος μας. Δεν πρόκειται ποτέ ξανά να πικράνουμε τον Δευτερόλεπτο. Πάντα θα τον εκτιμάμε και θα δίνουμε ιδιαίτερη στοργή και αξία στην προσφορά του». Ραμέντρα Κούμαρ |
| |
Please send me your Comments and Hope . |